ایمان
34 حدیث
الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسَبْعُونَ أَوْ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً، فَأَفْضَلُهَا قَوْلُ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَأَدْنَاهَا إِمَاطَةُ الْأَذَى عَنِ الطَّرِيقِ، وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنَ الْإِيمَانِ
ایمان دارای هفتاد یا شصت و چند شاخه است. برترین آن گفتن لا اله الا الله (هیچ معبودی جز الله نیست) و پایینترین آن برداشتن آزار از راه است و حیا نیز شاخهای از ایمان است.
مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ
هر کس به الله و روز قیامت ایمان دارد، یا سخن نیک بگوید یا خاموش بماند.
لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ
هیچیک از شما ایمان نمیآورد تا من نزد او محبوبتر از پدرش، فرزندش و تمام مردم باشم.
مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ دَخَلَ الْجَنَّةَ
هر کس بگوید لا اله الا الله، به بهشت داخل میشود.
الْإِيمَانُ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ
ایمان این است که به الله، فرشتگانش، کتابهایش، پیامبرانش، روز قیامت و قدر، خیر و شرش ایمان بیاوری.
الْحَيَاءُ مِنَ الْإِيمَانِ
حیا از ایمان است.
لَا يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَهُوَ مُؤْمِنٌ، وَلَا يَسْرِقُ السَّارِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ، وَلَا يَشْرَبُ الْخَمْرَ حِينَ يَشْرَبُهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ
زناکار هنگام زنا کردن مؤمن نیست، دزد هنگام دزدی مؤمن نیست و شرابخوار هنگام نوشیدن شراب مؤمن نیست.
لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ
هیچیک از شما ایمان نیاورده تا برای برادرش آنچه را برای خود دوست دارد، دوست بدارد.
الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ
مسلمان کسی است که مسلمانان از زبان و دست او در امان باشند.
أَكْمَلُ الْمُؤْمِنِينَ إِيمَانًا أَحْسَنُهُمْ خُلُقًا
کاملترین مؤمنان از نظر ایمان، کسانی هستند که اخلاقشان بهترین است.
إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ، وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى
اعمال به نیتهاست و هر کس آنچه نیت کرده به او تعلق میگیرد.
مَثَلُ الَّذِي يَذْكُرُ رَبَّهُ وَالَّذِي لَا يَذْكُرُ رَبَّهُ مَثَلُ الْحَيِّ وَالْمَيِّتِ
مثل کسی که پروردگارش را یاد میکند و کسی که یاد نمیکند، مانند زنده و مرده است.
مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ
هر که در روز صد بار بگوید: لا اله الا الله وحده لا شریک له، له الملک و له الحمد و هو علی کل شیء قدیر، مانند آزاد کردن ده بنده است.
مَنْ صَامَ رَمَضَانَ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ
هر که رمضان را با ایمان و امید به پاداش روزه بگیرد، گناهان گذشتهاش بخشیده میشود.
أَحَبُّ الْأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ أَدْوَمُهَا وَإِنْ قَلَّ
محبوبترین اعمال نزد الله، پایدارترین آنهاست، هر چند اندک باشد.
إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالْخَوَاتِيمِ
در حقیقت، اعمال به پایانشان داوری میشوند.
مَنْ قَامَ لَيْلَةَ الْقَدْرِ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ
هر کس با ایمان و به امید پاداش در شب قدر شبزندهداری کند، گناهان گذشتهاش آمرزیده میشود.
الْعُمْرَةُ إِلَى الْعُمْرَةِ كَفَّارَةٌ لِمَا بَيْنَهُمَا، وَالْحَجُّ الْمَبْرُورُ لَيْسَ لَهُ جَزَاءٌ إِلَّا الْجَنَّةُ
عمره تا عمره کفاره آن چیزی است که بین آنهاست و حج مبرور پاداشی جز بهشت ندارد.
صِيَامُ يَوْمِ عَرَفَةَ، أَحْتَسِبُ عَلَى اللَّهِ أَنْ يُكَفِّرَ السَّنَةَ الَّتِي قَبْلَهُ، وَالسَّنَةَ الَّتِي بَعْدَهُ
روزه روز عرفه، امیدوارم که الله گناهان سال پیش و سال بعد را محو کند.
صِيَامُ يَوْمِ عَاشُورَاءَ، أَحْتَسِبُ عَلَى اللَّهِ أَنْ يُكَفِّرَ السَّنَةَ الَّتِي قَبْلَهُ
روزه روز عاشورا، امیدوارم که الله گناهان سال پیش را محو کند.
كُلُّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ، وَكُلُّ ضَلَالَةٍ فِي النَّارِ
هر بدعتی گمراهی است و هر گمراهی در آتش است.
آخِرُ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ رَجُلٌ يَمْشِي عَلَى الصِّرَاطِ، فَهُوَ يَمْشِي مَرَّةً وَيَكْبُو مَرَّةً وَتَسْفَعُهُ النَّارُ مَرَّةً
آخرین کسی که وارد بهشت میشود، مردی است که بر صراط راه میرود، گاهی راه میرود، گاهی میلغزد و گاهی آتش او را میسوزاند.
ثَلَاثَةٌ لَا تُرَدُّ دَعْوَتُهُمْ: الصَّائِمُ حَتَّى يُفْطِرَ، وَالْإِمَامُ الْعَادِلُ، وَدَعْوَةُ الْمَظْلُومِ
سه کس هستند که دعایشان رد نمیشود: روزهدار تا هنگام افطار، حاکم عادل، و دعای مظلوم.
خَيْرُ الدُّعَاءِ دُعَاءُ يَوْمِ عَرَفَةَ، وَخَيْرُ مَا قُلْتُ أَنَا وَالنَّبِيُّونَ مِنْ قَبْلِي: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ
بهترین دعا، دعای روز عرفه است و بهترین چیزی که من و پیامبران پیش از من گفتهایم این است: هیچ معبودی جز الله نیست، یگانه است و شریکی ندارد.
مَنْ قَالَ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ، كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ
هر که در روز صد بار بگوید: هیچ معبودی جز الله نیست، یگانه است، شریکی ندارد، پادشاهی از آنِ اوست و حمد از آنِ اوست و او بر همه چیز تواناست، برابر آزاد کردن ده برده است.
الِاسْتِغْفَارُ سَيِّدُ الِاسْتِغْفَارِ: اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ
سَرور استغفار این است: خدایا، تو پروردگار من هستی، هیچ معبودی جز تو نیست، مرا آفریدی و من بنده توام.
مَنْ قَالَ: سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ
هر که در روز صد بار بگوید سبحان الله و بحمده، گناهانش پاک میشود هر چند مانند کف دریا باشد.
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ تَعْدِلُ ثُلُثَ الْقُرْآنِ
بگو: او الله است یکتا - معادل یک سوم قرآن است.
مَنْ حَفِظَ الْأَسْمَاءَ الْحُسْنَى دَخَلَ الْجَنَّةَ
هر که اسماء الحسنی را حفظ کند و به آنها عمل کند، وارد بهشت میشود.
خَيْرُ الزَّادِ التَّقْوَى
بهترین توشه، تقواست.
لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ كَنْزٌ مِنْ كُنُوزِ الْجَنَّةِ
لا حول و لا قوه الا بالله گنجی از گنجینههای بهشت است.
مَنِ اغْتَسَلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ غُسْلَ الْجَنَابَةِ ثُمَّ رَاحَ، فَكَأَنَّمَا قَرَّبَ بَدَنَةً
هر که روز جمعه مانند غسل جنابت غسل کند سپس به نماز برود، گویی شتری قربانی کرده است.
مَنْ قَالَ: إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ، اللَّهُمَّ أْجُرْنِي فِي مُصِيبَتِي وَأَخْلِفْ لِي خَيْرًا مِنْهَا، إِلَّا آجَرَهُ اللَّهُ فِي مُصِيبَتِهِ وَأَخْلَفَ لَهُ خَيْرًا مِنْهَا
هر کس بگوید: "إنا لله و إنا إلیه راجعون. پروردگارا، مرا در مصیبتم پاداش ده و آن را با بهتری جایگزین کن"، الله او را در مصیبتش پاداش میدهد و آن را با بهتری جایگزین میکند.
مَنْ شَهِدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، وَأَنَّ عِيسَى عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِنْهُ، وَالْجَنَّةُ حَقٌّ، وَالنَّارُ حَقٌّ، أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ عَلَى مَا كَانَ مِنَ الْعَمَلِ
هر کس گواهی دهد که هیچ معبودی جز الله نیست، یگانه و بیشریک است، محمد بنده و فرستاده اوست، عیسی بنده و فرستاده الله و کلمه او است که بر مریم افکند و روحی از اوست، بهشت حق است و جهنم حق است، الله او را به بهشت در میآورد هر چه عمل کرده باشد.

